du-ka-ło-wie

Dukałowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dukała

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dukalepojedyncza celownikmęski osobowy
Dukalepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dukałapojedyncza mianownikmęski osobowy
Dukałachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dukałamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dukałąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dukałępojedyncza biernikmęski osobowy
Dukałopojedyncza wołaczmęski osobowy
Dukałommnoga celownikmęski osobowy
Dukałowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dukałowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dukałówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dukałówmnoga biernikmęski osobowy
Dukałymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dukałymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dukałymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dukałypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz