liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| Dukale | pojedyncza | celownik | męski osobowy |
| Dukale | pojedyncza | miejscownik | męski osobowy |
| Dukała | pojedyncza | mianownik | męski osobowy |
| Dukałach | mnoga | miejscownik | męski osobowy |
| Dukałami | mnoga | narzędnik | męski osobowy |
| Dukałą | pojedyncza | narzędnik | męski osobowy |
| Dukałę | pojedyncza | biernik | męski osobowy |
| Dukało | pojedyncza | wołacz | męski osobowy |
| Dukałom | mnoga | celownik | męski osobowy |
| Dukałowie | mnoga | mianownik | męski osobowy |
| Dukałowie | mnoga | wołacz | męski osobowy |
| Dukałów | mnoga | dopełniacz | męski osobowy |
| Dukałów | mnoga | biernik | męski osobowy |
| Dukały | mnoga | mianownik | męski zwierzęcy |
| Dukały | mnoga | biernik | męski zwierzęcy |
| Dukały | mnoga | wołacz | męski zwierzęcy |
| Dukały | pojedyncza | dopełniacz | męski osobowy |
liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| Dukale | pojedyncza | celownik | żeński |
| Dukale | pojedyncza | miejscownik | żeński |
| Dukał | mnoga | dopełniacz | żeński |
| Dukała | pojedyncza | mianownik | żeński |
| Dukałach | mnoga | miejscownik | żeński |
| Dukałami | mnoga | narzędnik | żeński |
| Dukałą | pojedyncza | narzędnik | żeński |
| Dukałę | pojedyncza | biernik | żeński |
| Dukało | pojedyncza | wołacz | żeński |
| Dukałom | mnoga | celownik | żeński |
| Dukały | mnoga | mianownik | żeński |
| Dukały | mnoga | biernik | żeński |
| Dukały | mnoga | wołacz | żeński |
| Dukały | pojedyncza | dopełniacz | żeński |
Źródła danych:
Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz
