du-kach

dukach (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: duk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dukpojedyncza mianownikmęski osobowy
dukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dukapojedyncza biernikmęski osobowy
dukachmnoga miejscownikmęski osobowy
dukamimnoga narzędnikmęski osobowy
dukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dukimnoga biernikmęski zwierzęcy
dukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dukommnoga celownikmęski osobowy
dukowipojedyncza celownikmęski osobowy
dukowiemnoga mianownikmęski osobowy
dukowiemnoga wołaczmęski osobowy
dukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dukówmnoga biernikmęski osobowy
dukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Dukach (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Duk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dukapojedyncza biernikmęski osobowy
Dukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dukommnoga celownikmęski osobowy
Dukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dukówmnoga biernikmęski osobowy
Dukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Dukach (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Duka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ducepojedyncza celownikmęski osobowy
Ducepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dukapojedyncza mianownikmęski osobowy
Dukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dukąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dukępojedyncza biernikmęski osobowy
Dukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dukipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dukopojedyncza wołaczmęski osobowy
Dukommnoga celownikmęski osobowy
Dukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dukówmnoga biernikmęski osobowy

Dukach (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Duka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ducepojedyncza celownikżeński
Ducepojedyncza miejscownikżeński
Dukmnoga dopełniaczżeński
Dukapojedyncza mianownikżeński
Dukachmnoga miejscownikżeński
Dukamimnoga narzędnikżeński
Dukąpojedyncza narzędnikżeński
Dukępojedyncza biernikżeński
Dukimnoga mianownikżeński
Dukimnoga biernikżeński
Dukimnoga wołaczżeński
Dukipojedyncza dopełniaczżeński
Dukopojedyncza wołaczżeński
Dukommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz