du-dzic

Dudzic (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dudzic

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dudzicpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dudzicapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dudzicapojedyncza biernikmęski osobowy
Dudzicachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dudzicamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dudzicemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dudzicemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dudzicemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dudzicempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dudzicommnoga celownikmęski osobowy
Dudzicowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dudzicowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dudzicowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dudzicówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dudzicówmnoga biernikmęski osobowy
Dudzicupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dudzicupojedyncza wołaczmęski osobowy

Dudzic (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dudzic

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dudzicpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dudzicpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dudzicpojedyncza mnoga celownikżeński
Dudzicpojedyncza mnoga biernikżeński
Dudzicpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dudzicpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dudzicpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz