du-doń

Dudoń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dudoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dudoniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dudoniapojedyncza biernikmęski osobowy
Dudoniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dudoniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dudoniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dudoniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dudoniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dudoniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dudoniommnoga celownikmęski osobowy
Dudoniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dudoniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dudoniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dudoniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dudoniówmnoga biernikmęski osobowy
Dudoniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dudoniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Dudońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Dudoń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dudoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dudońpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dudońpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dudońpojedyncza mnoga celownikżeński
Dudońpojedyncza mnoga biernikżeński
Dudońpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dudońpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dudońpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz