dud-nik

Dudnik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dudnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dudnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dudnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dudnikapojedyncza biernikmęski osobowy
Dudnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dudnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dudnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dudnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dudnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dudnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dudnikommnoga celownikmęski osobowy
Dudnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dudnikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dudnikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dudnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dudnikówmnoga biernikmęski osobowy
Dudnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dudnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Dudnik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dudnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dudnikpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dudnikpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dudnikpojedyncza mnoga celownikżeński
Dudnikpojedyncza mnoga biernikżeński
Dudnikpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dudnikpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dudnikpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz