du-da-re-wi-cze

Dudarewicze (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dudarewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dudarewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dudarewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dudarewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Dudarewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dudarewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dudarewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dudarewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dudarewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dudarewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Dudarewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Dudarewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dudarewiczommnoga celownikmęski osobowy
Dudarewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dudarewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dudarewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dudarewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dudarewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Dudarewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dudarewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz