duch-nik

Duchnik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Duchnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Duchnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Duchnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Duchnikapojedyncza biernikmęski osobowy
Duchnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Duchnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Duchnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Duchnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Duchnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Duchnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Duchnikommnoga celownikmęski osobowy
Duchnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Duchnikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Duchnikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Duchnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Duchnikówmnoga biernikmęski osobowy
Duchnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Duchnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Duchnik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Duchnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Duchnikpojedyncza mnoga mianownikżeński
Duchnikpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Duchnikpojedyncza mnoga celownikżeński
Duchnikpojedyncza mnoga biernikżeński
Duchnikpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Duchnikpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Duchnikpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz