duch-nic-cy

Duchniccy (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Duchnicki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Duchniccymnoga mianownikmęski osobowy
Duchniccymnoga wołaczmęski osobowy
Duchnickipojedyncza mianownikmęski osobowy
Duchnickipojedyncza wołaczmęski osobowy
Duchnickichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Duchnickichmnoga biernikmęski osobowy
Duchnickichmnoga miejscownikmęski osobowy
Duchnickiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Duchnickiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Duchnickiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Duchnickiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Duchnickiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Duchnickiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Duchnickimmnoga celownikmęski osobowy
Duchnickimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Duchnickimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Duchnickimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz