du-brow-ni-ko-wie

Dubrownikowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dubrownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dubrownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dubrownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dubrownikapojedyncza biernikmęski osobowy
Dubrownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dubrownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dubrownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dubrownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dubrownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dubrownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dubrownikommnoga celownikmęski osobowy
Dubrownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dubrownikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dubrownikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dubrownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dubrownikówmnoga biernikmęski osobowy
Dubrownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dubrownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz