du-bla-ński

Dublański (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dublański

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dublańscymnoga mianownikmęski osobowy
Dublańscymnoga wołaczmęski osobowy
Dublańskipojedyncza mianownikmęski osobowy
Dublańskipojedyncza wołaczmęski osobowy
Dublańskichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dublańskichmnoga biernikmęski osobowy
Dublańskichmnoga miejscownikmęski osobowy
Dublańskiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dublańskiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dublańskiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dublańskiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dublańskiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Dublańskiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Dublańskimmnoga celownikmęski osobowy
Dublańskimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dublańskimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dublańskimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz