du-bel-tówecz-ce

dubeltóweczce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dubeltóweczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dubeltóweczcepojedyncza celownikżeński
dubeltóweczcepojedyncza miejscownikżeński
dubeltóweczekmnoga dopełniaczżeński
dubeltóweczkapojedyncza mianownikżeński
dubeltóweczkachmnoga miejscownikżeński
dubeltóweczkamimnoga narzędnikżeński
dubeltóweczkąpojedyncza narzędnikżeński
dubeltóweczkępojedyncza biernikżeński
dubeltóweczkimnoga mianownikżeński
dubeltóweczkimnoga biernikżeński
dubeltóweczkimnoga wołaczżeński
dubeltóweczkipojedyncza dopełniaczżeński
dubeltóweczkopojedyncza wołaczżeński
dubeltóweczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz