du-al-no-ści

dualności (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dualność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dualnościmnoga dopełniaczżeński
dualnościmnoga mianownikżeński
dualnościmnoga biernikżeński
dualnościmnoga wołaczżeński
dualnościpojedyncza celownikżeński
dualnościpojedyncza miejscownikżeński
dualnościpojedyncza dopełniaczżeński
dualnościpojedyncza wołaczżeński
dualnościachmnoga miejscownikżeński
dualnościamimnoga narzędnikżeński
dualnościąpojedyncza narzędnikżeński
dualnościommnoga celownikżeński
dualnośćpojedyncza biernikżeński
dualnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz