dróżnik

dróżnik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dróżnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dróżnicymnoga mianownikmęski osobowy
dróżnicymnoga wołaczmęski osobowy
dróżnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
dróżnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dróżnikapojedyncza biernikmęski osobowy
dróżnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
dróżnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
dróżnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dróżnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
dróżnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dróżnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dróżnikommnoga celownikmęski osobowy
dróżnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
dróżnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dróżnikówmnoga biernikmęski osobowy
dróżnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dróżnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz