dru-żbi-czan-ce

drużbiczance (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: drużbiczanka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
drużbiczancepojedyncza celownikżeński
drużbiczancepojedyncza miejscownikżeński
drużbiczanekmnoga dopełniaczżeński
drużbiczankapojedyncza mianownikżeński
drużbiczankachmnoga miejscownikżeński
drużbiczankamimnoga narzędnikżeński
drużbiczankąpojedyncza narzędnikżeński
drużbiczankępojedyncza biernikżeński
drużbiczankimnoga mianownikżeński
drużbiczankimnoga biernikżeński
drużbiczankimnoga wołaczżeński
drużbiczankipojedyncza dopełniaczżeński
drużbiczankopojedyncza wołaczżeński
drużbiczankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz