dru-go-kla-si-sta-mi

drugoklasistami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: drugoklasista

słowoliczbaprzypadekrodzaj
drugoklasistapojedyncza mianownikmęski osobowy
drugoklasistachmnoga miejscownikmęski osobowy
drugoklasistamimnoga narzędnikmęski osobowy
drugoklasistąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
drugoklasistępojedyncza biernikmęski osobowy
drugoklasistopojedyncza wołaczmęski osobowy
drugoklasistommnoga celownikmęski osobowy
drugoklasistówmnoga dopełniaczmęski osobowy
drugoklasistówmnoga biernikmęski osobowy
drugoklasistymnoga mianownikmęski zwierzęcy
drugoklasistymnoga biernikmęski zwierzęcy
drugoklasistymnoga wołaczmęski zwierzęcy
drugoklasistypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
drugoklasiścimnoga mianownikmęski osobowy
drugoklasiścimnoga wołaczmęski osobowy
drugoklasiściepojedyncza celownikmęski osobowy
drugoklasiściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz