dru-ga-cy

drugacy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: drugak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
drugacymnoga mianownikmęski osobowy
drugacymnoga wołaczmęski osobowy
drugakpojedyncza mianownikmęski osobowy
drugakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
drugakapojedyncza biernikmęski osobowy
drugakachmnoga miejscownikmęski osobowy
drugakamimnoga narzędnikmęski osobowy
drugakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
drugakimnoga biernikmęski zwierzęcy
drugakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
drugakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
drugakommnoga celownikmęski osobowy
drugakowipojedyncza celownikmęski osobowy
drugakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
drugakówmnoga biernikmęski osobowy
drugakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
drugakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz