dro-go-mi-rec-cy

Drogomireccy (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Drogomirecki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Drogomireccymnoga mianownikmęski osobowy
Drogomireccymnoga wołaczmęski osobowy
Drogomireckipojedyncza mianownikmęski osobowy
Drogomireckipojedyncza wołaczmęski osobowy
Drogomireckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Drogomireckichmnoga biernikmęski osobowy
Drogomireckichmnoga miejscownikmęski osobowy
Drogomireckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Drogomireckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Drogomireckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Drogomireckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Drogomireckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Drogomireckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Drogomireckimmnoga celownikmęski osobowy
Drogomireckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Drogomireckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Drogomireckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz