dra-ban-ci

drabanci (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: drabant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
drabancimnoga mianownikmęski osobowy
drabancimnoga wołaczmęski osobowy
drabanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
drabanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
drabantpojedyncza mianownikmęski osobowy
drabantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
drabantapojedyncza biernikmęski osobowy
drabantachmnoga miejscownikmęski osobowy
drabantamimnoga narzędnikmęski osobowy
drabantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
drabantommnoga celownikmęski osobowy
drabantowipojedyncza celownikmęski osobowy
drabantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
drabantówmnoga biernikmęski osobowy
drabantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
drabantymnoga biernikmęski zwierzęcy
drabantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz