dręczy-cie-li

dręczycieli (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dręczyciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dręczycielpojedyncza mianownikmęski osobowy
dręczycielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dręczycielapojedyncza biernikmęski osobowy
dręczycielachmnoga miejscownikmęski osobowy
dręczycielamimnoga narzędnikmęski osobowy
dręczycielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
dręczycielemnoga biernikmęski zwierzęcy
dręczycielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
dręczycielemnoga mianownikmęski osobowy
dręczycielemnoga wołaczmęski osobowy
dręczycielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dręczycielimnoga dopełniaczmęski osobowy
dręczycielimnoga biernikmęski osobowy
dręczycielommnoga celownikmęski osobowy
dręczycielowipojedyncza celownikmęski osobowy
dręczycielówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dręczycielówmnoga biernikmęski osobowy
dręczycielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dręczycielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz