do-ży-wot-ni-ka-mi

dożywotnikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dożywotnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dożywotnicymnoga mianownikmęski osobowy
dożywotnicymnoga wołaczmęski osobowy
dożywotnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
dożywotnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dożywotnikapojedyncza biernikmęski osobowy
dożywotnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
dożywotnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
dożywotnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dożywotnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
dożywotnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dożywotnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dożywotnikommnoga celownikmęski osobowy
dożywotnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
dożywotnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dożywotnikówmnoga biernikmęski osobowy
dożywotnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dożywotnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz