do-strze-ga-czu

dostrzegaczu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dostrzegacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dostrzegaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
dostrzegaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dostrzegaczapojedyncza biernikmęski osobowy
dostrzegaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
dostrzegaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
dostrzegaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
dostrzegaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
dostrzegaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
dostrzegaczemnoga mianownikmęski osobowy
dostrzegaczemnoga wołaczmęski osobowy
dostrzegaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dostrzegaczommnoga celownikmęski osobowy
dostrzegaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
dostrzegaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dostrzegaczówmnoga biernikmęski osobowy
dostrzegaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dostrzegaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
dostrzegaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
dostrzegaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz