do-ręcze

doręcze (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: doręcze

słowoliczbaprzypadekrodzaj
doręczamnoga mianowniknijaki
doręczamnoga bierniknijaki
doręczamnoga wołacznijaki
doręczapojedyncza dopełniacznijaki
doręczachmnoga miejscowniknijaki
doręczamimnoga narzędniknijaki
doręczepojedyncza mianowniknijaki
doręczepojedyncza bierniknijaki
doręczepojedyncza wołacznijaki
doręczempojedyncza narzędniknijaki
doręczommnoga celowniknijaki
doręczupojedyncza celowniknijaki
doręczupojedyncza miejscowniknijaki
doręczymnoga dopełniacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz