do-ru-cho-wian-ko

doruchowianko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: doruchowianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
doruchowiancepojedyncza celownikżeński
doruchowiancepojedyncza miejscownikżeński
doruchowianekmnoga dopełniaczżeński
doruchowiankapojedyncza mianownikżeński
doruchowiankachmnoga miejscownikżeński
doruchowiankamimnoga narzędnikżeński
doruchowiankąpojedyncza narzędnikżeński
doruchowiankępojedyncza biernikżeński
doruchowiankimnoga mianownikżeński
doruchowiankimnoga biernikżeński
doruchowiankimnoga wołaczżeński
doruchowiankipojedyncza dopełniaczżeński
doruchowiankopojedyncza wołaczżeński
doruchowiankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz