do-ręczy-ciel-ce

doręczycielce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: doręczycielka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
doręczycielcepojedyncza celownikżeński
doręczycielcepojedyncza miejscownikżeński
doręczycielekmnoga dopełniaczżeński
doręczycielkapojedyncza mianownikżeński
doręczycielkachmnoga miejscownikżeński
doręczycielkamimnoga narzędnikżeński
doręczycielkąpojedyncza narzędnikżeński
doręczycielkępojedyncza biernikżeński
doręczycielkimnoga mianownikżeński
doręczycielkimnoga biernikżeński
doręczycielkimnoga wołaczżeński
doręczycielkipojedyncza dopełniaczżeński
doręczycielkopojedyncza wołaczżeński
doręczycielkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz