do-kucz-no-ść

dokuczność (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dokuczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dokucznościmnoga dopełniaczżeński
dokucznościmnoga mianownikżeński
dokucznościmnoga biernikżeński
dokucznościmnoga wołaczżeński
dokucznościpojedyncza celownikżeński
dokucznościpojedyncza miejscownikżeński
dokucznościpojedyncza dopełniaczżeński
dokucznościpojedyncza wołaczżeński
dokucznościachmnoga miejscownikżeński
dokucznościamimnoga narzędnikżeński
dokucznościąpojedyncza narzędnikżeński
dokucznościommnoga celownikżeński
dokucznośćpojedyncza biernikżeński
dokucznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz