do-gląda-czu

doglądaczu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: doglądacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
doglądaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
doglądaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
doglądaczapojedyncza biernikmęski osobowy
doglądaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
doglądaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
doglądaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
doglądaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
doglądaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
doglądaczemnoga mianownikmęski osobowy
doglądaczemnoga wołaczmęski osobowy
doglądaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
doglądaczommnoga celownikmęski osobowy
doglądaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
doglądaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
doglądaczówmnoga biernikmęski osobowy
doglądaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
doglądaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
doglądaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
doglądaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz