do-cenc-ko-ść

docenckość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: docenckość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
docenckościmnoga dopełniaczżeński
docenckościmnoga mianownikżeński
docenckościmnoga biernikżeński
docenckościmnoga wołaczżeński
docenckościpojedyncza celownikżeński
docenckościpojedyncza miejscownikżeński
docenckościpojedyncza dopełniaczżeński
docenckościpojedyncza wołaczżeński
docenckościachmnoga miejscownikżeński
docenckościamimnoga narzędnikżeński
docenckościąpojedyncza narzędnikżeński
docenckościommnoga celownikżeński
docenckośćpojedyncza biernikżeński
docenckośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz