do-bru-ta

Dobruta (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dobrut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dobruciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dobruciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Dobrutpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dobrutapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dobrutapojedyncza biernikmęski osobowy
Dobrutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dobrutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dobrutempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dobrutommnoga celownikmęski osobowy
Dobrutowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dobrutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dobrutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dobrutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dobrutówmnoga biernikmęski osobowy
Dobrutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dobrutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dobrutymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz