do-bro-dzicz-ce

dobrodziczce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dobrodziczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dobrodziczcepojedyncza celownikżeński
dobrodziczcepojedyncza miejscownikżeński
dobrodziczekmnoga dopełniaczżeński
dobrodziczkapojedyncza mianownikżeński
dobrodziczkachmnoga miejscownikżeński
dobrodziczkamimnoga narzędnikżeński
dobrodziczkąpojedyncza narzędnikżeński
dobrodziczkępojedyncza biernikżeński
dobrodziczkimnoga mianownikżeński
dobrodziczkimnoga biernikżeński
dobrodziczkimnoga wołaczżeński
dobrodziczkipojedyncza dopełniaczżeński
dobrodziczkopojedyncza wołaczżeński
dobrodziczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz