do-bro-czy-ńce

dobroczyńce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: dobroczyńca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dobroczyńcapojedyncza mianownikmęski osobowy
dobroczyńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
dobroczyńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
dobroczyńcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
dobroczyńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
dobroczyńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
dobroczyńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
dobroczyńcępojedyncza biernikmęski osobowy
dobroczyńcopojedyncza wołaczmęski osobowy
dobroczyńcommnoga celownikmęski osobowy
dobroczyńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dobroczyńcówmnoga biernikmęski osobowy
dobroczyńcymnoga mianownikmęski osobowy
dobroczyńcymnoga wołaczmęski osobowy
dobroczyńcypojedyncza celownikmęski osobowy
dobroczyńcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
dobroczyńcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz