do-bro-cie-chu

Dobrociechu (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dobrociech

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dobrociechpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dobrociechapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dobrociechapojedyncza biernikmęski osobowy
Dobrociechachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dobrociechamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dobrociechempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dobrociechommnoga celownikmęski osobowy
Dobrociechowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dobrociechowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dobrociechowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dobrociechówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dobrociechówmnoga biernikmęski osobowy
Dobrociechupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dobrociechupojedyncza wołaczmęski osobowy
Dobrociechymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dobrociechymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dobrociechymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz