do-świt-ku

doświtku (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: doświtek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
doświtekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
doświtekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
doświtkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
doświtkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
doświtkimnoga mianownikmęski rzeczowy
doświtkimnoga biernikmęski rzeczowy
doświtkimnoga wołaczmęski rzeczowy
doświtkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
doświtkommnoga celownikmęski rzeczowy
doświtkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
doświtkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
doświtkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
doświtkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
doświtkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz