din-ter

Dinter (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dinter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dinterpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dinterpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dinterpojedyncza mnoga celownikżeński
Dinterpojedyncza mnoga biernikżeński
Dinterpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dinterpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dinterpojedyncza mnoga wołaczżeński

Dinter (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dinter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dinterpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dinterapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dinterapojedyncza biernikmęski osobowy
Dinterachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dinteramimnoga narzędnikmęski osobowy
Dinterempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dinterommnoga celownikmęski osobowy
Dinterowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dinterowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dinterowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dinterówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dinterówmnoga biernikmęski osobowy
Dinterymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dinterymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dinterymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dinterzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dinterzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz