di-dusz-ko

Diduszko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Diduszko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Diduszcepojedyncza celownikmęski osobowy
Diduszcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Diduszkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Diduszkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Diduszkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Diduszkępojedyncza biernikmęski osobowy
Diduszkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Diduszkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Diduszkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Diduszkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Diduszkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Diduszkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Diduszkommnoga celownikmęski osobowy
Diduszkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Diduszkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Diduszkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Diduszkówmnoga biernikmęski osobowy

Diduszko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Diduszko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Diduszkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Diduszkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Diduszkopojedyncza mnoga celownikżeński
Diduszkopojedyncza mnoga biernikżeński
Diduszkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Diduszkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Diduszkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz