dia-ko-na-tem

diakonatem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: diakonat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
diakonaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
diakonaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
diakonatpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
diakonatpojedyncza biernikmęski rzeczowy
diakonatachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
diakonatamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
diakonatempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
diakonatommnoga celownikmęski rzeczowy
diakonatowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
diakonatówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
diakonatupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
diakonatymnoga mianownikmęski rzeczowy
diakonatymnoga biernikmęski rzeczowy
diakonatymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz