dia-czuk

Diaczuk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Diaczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Diaczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Diaczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Diaczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Diaczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Diaczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Diaczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Diaczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Diaczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Diaczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Diaczukommnoga celownikmęski osobowy
Diaczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Diaczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Diaczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Diaczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Diaczukówmnoga biernikmęski osobowy
Diaczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Diaczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Diaczuk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Diaczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Diaczukpojedyncza mnoga mianownikżeński
Diaczukpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Diaczukpojedyncza mnoga celownikżeński
Diaczukpojedyncza mnoga biernikżeński
Diaczukpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Diaczukpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Diaczukpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz