dia-chro-nicz-no-ści

diachroniczności (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: diachroniczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
diachronicznościmnoga dopełniaczżeński
diachronicznościmnoga mianownikżeński
diachronicznościmnoga biernikżeński
diachronicznościmnoga wołaczżeński
diachronicznościpojedyncza celownikżeński
diachronicznościpojedyncza miejscownikżeński
diachronicznościpojedyncza dopełniaczżeński
diachronicznościpojedyncza wołaczżeński
diachronicznościachmnoga miejscownikżeński
diachronicznościamimnoga narzędnikżeński
diachronicznościąpojedyncza narzędnikżeński
diachronicznościommnoga celownikżeński
diachronicznośćpojedyncza biernikżeński
diachronicznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz