dia-be-łko-wie

diabełkowie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: diabełek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
diabełekpojedyncza mianownikmęski osobowy
diabełkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
diabełkapojedyncza biernikmęski osobowy
diabełkachmnoga miejscownikmęski osobowy
diabełkamimnoga narzędnikmęski osobowy
diabełkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
diabełkimnoga biernikmęski zwierzęcy
diabełkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
diabełkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
diabełkommnoga celownikmęski osobowy
diabełkowipojedyncza celownikmęski osobowy
diabełkowiemnoga mianownikmęski osobowy
diabełkowiemnoga wołaczmęski osobowy
diabełkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
diabełkówmnoga biernikmęski osobowy
diabełkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
diabełkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz