de-rencz

Derencz (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Derencz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Derenczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Derenczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Derenczapojedyncza biernikmęski osobowy
Derenczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Derenczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Derenczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Derenczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Derenczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Derenczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Derenczommnoga celownikmęski osobowy
Derenczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Derenczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Derenczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Derenczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Derenczówmnoga biernikmęski osobowy
Derenczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Derenczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Derencz (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Derencz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Derenczpojedyncza mnoga mianownikżeński
Derenczpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Derenczpojedyncza mnoga celownikżeński
Derenczpojedyncza mnoga biernikżeński
Derenczpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Derenczpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Derenczpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz