de-nun-cja-tor-sko-ść

denuncjatorskość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: denuncjatorskość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
denuncjatorskościmnoga dopełniaczżeński
denuncjatorskościmnoga mianownikżeński
denuncjatorskościmnoga biernikżeński
denuncjatorskościmnoga wołaczżeński
denuncjatorskościpojedyncza celownikżeński
denuncjatorskościpojedyncza miejscownikżeński
denuncjatorskościpojedyncza dopełniaczżeński
denuncjatorskościpojedyncza wołaczżeński
denuncjatorskościachmnoga miejscownikżeński
denuncjatorskościamimnoga narzędnikżeński
denuncjatorskościąpojedyncza narzędnikżeński
denuncjatorskościommnoga celownikżeński
denuncjatorskośćpojedyncza biernikżeński
denuncjatorskośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz