de-mo-ra-li-za-to-ry

demoralizatory (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: demoralizator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
demoralizatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
demoralizatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
demoralizatorapojedyncza biernikmęski osobowy
demoralizatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
demoralizatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
demoralizatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
demoralizatorommnoga celownikmęski osobowy
demoralizatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
demoralizatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
demoralizatorówmnoga biernikmęski osobowy
demoralizatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
demoralizatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
demoralizatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
demoralizatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
demoralizatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
demoralizatorzymnoga mianownikmęski osobowy
demoralizatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz