de-me-ry-tom

demerytom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: demeryt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
demerycimnoga mianownikmęski osobowy
demerycimnoga wołaczmęski osobowy
demeryciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
demeryciepojedyncza wołaczmęski osobowy
demerytpojedyncza mianownikmęski osobowy
demerytapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
demerytapojedyncza biernikmęski osobowy
demerytachmnoga miejscownikmęski osobowy
demerytamimnoga narzędnikmęski osobowy
demerytempojedyncza narzędnikmęski osobowy
demerytommnoga celownikmęski osobowy
demerytowipojedyncza celownikmęski osobowy
demerytówmnoga dopełniaczmęski osobowy
demerytówmnoga biernikmęski osobowy
demerytymnoga mianownikmęski zwierzęcy
demerytymnoga biernikmęski zwierzęcy
demerytymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz