de-ko-wie

Dekowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Deka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
decepojedyncza celownikżeński
decepojedyncza miejscownikżeński
dekmnoga dopełniaczżeński
dekapojedyncza mianownikżeński
dekachmnoga miejscownikżeński
dekamimnoga narzędnikżeński
dekąpojedyncza narzędnikżeński
dekępojedyncza biernikżeński
dekimnoga mianownikżeński
dekimnoga biernikżeński
dekimnoga wołaczżeński
dekipojedyncza dopełniaczżeński
dekopojedyncza wołaczżeński
dekommnoga celownikżeński
Decepojedyncza celownikmęski osobowy
Decepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dekapojedyncza mianownikmęski osobowy
Dekachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dekamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dekąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dekępojedyncza biernikmęski osobowy
Dekimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dekimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dekimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dekipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dekopojedyncza wołaczmęski osobowy
Dekommnoga celownikmęski osobowy
Dekowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dekowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dekówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dekówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz