de-kon-struk-ty-wi-zmem

dekonstruktywizmem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dekonstruktywizm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dekonstruktywizmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dekonstruktywizmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dekonstruktywizmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dekonstruktywizmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dekonstruktywizmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dekonstruktywizmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dekonstruktywizmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dekonstruktywizmommnoga celownikmęski rzeczowy
dekonstruktywizmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dekonstruktywizmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dekonstruktywizmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dekonstruktywizmymnoga mianownikmęski rzeczowy
dekonstruktywizmymnoga biernikmęski rzeczowy
dekonstruktywizmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz