de-kert

Dekert (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dekert

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dekertpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dekertpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dekertpojedyncza mnoga celownikżeński
Dekertpojedyncza mnoga biernikżeński
Dekertpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dekertpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dekertpojedyncza mnoga wołaczżeński

Dekert (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dekert

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dekerciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dekerciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Dekertpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dekertapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dekertapojedyncza biernikmęski osobowy
Dekertachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dekertamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dekertempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dekertommnoga celownikmęski osobowy
Dekertowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dekertowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dekertowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dekertówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dekertówmnoga biernikmęski osobowy
Dekertymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dekertymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dekertymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz