de-be-ścia-cy

debeściacy (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: debeściak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
debeściacymnoga mianownikmęski osobowy
debeściacymnoga wołaczmęski osobowy
debeściakpojedyncza mianownikmęski osobowy
debeściakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
debeściakapojedyncza biernikmęski osobowy
debeściakachmnoga miejscownikmęski osobowy
debeściakamimnoga narzędnikmęski osobowy
debeściakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
debeściakimnoga biernikmęski zwierzęcy
debeściakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
debeściakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
debeściakommnoga celownikmęski osobowy
debeściakowipojedyncza celownikmęski osobowy
debeściakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
debeściakówmnoga biernikmęski osobowy
debeściakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
debeściakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz