de-ba-ju

debaju (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: debaj

słowoliczbaprzypadekrodzaj
debajpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
debajpojedyncza biernikmęski rzeczowy
debajapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
debajachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
debajamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
debajemnoga mianownikmęski rzeczowy
debajemnoga biernikmęski rzeczowy
debajemnoga wołaczmęski rzeczowy
debajempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
debajommnoga celownikmęski rzeczowy
debajowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
debajówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
debajupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
debajupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz