da-ńczu-ro-wie

Dańczurowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dańczura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dańczurapojedyncza mianownikmęski osobowy
Dańczurachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dańczuramimnoga narzędnikmęski osobowy
Dańczurąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dańczurępojedyncza biernikmęski osobowy
Dańczuropojedyncza wołaczmęski osobowy
Dańczurommnoga celownikmęski osobowy
Dańczurowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dańczurowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dańczurówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dańczurówmnoga biernikmęski osobowy
Dańczurymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dańczurymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dańczurymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dańczurypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dańczurzepojedyncza celownikmęski osobowy
Dańczurzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz