da-ńczu-ki

Dańczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Dańczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dańczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dańczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dańczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Dańczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dańczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dańczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dańczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dańczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dańczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dańczukommnoga celownikmęski osobowy
Dańczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dańczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dańczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dańczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dańczukówmnoga biernikmęski osobowy
Dańczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dańczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz